Posted by: kratauy | พฤศจิกายน 23, 2008

สับสน

จริงๆแล้วแก่ปูนนี้แล้วไม่น่าจะต้องมีอะไรให้สับสนนะ แต่ว่าไม่ได้เพราะผมก็ยังเป็นมนุษย์ปุถุชนคนธรรมดาคนนึง มีเรื่องราว011120084511มากมายที่อาจจะไม่เข้าใจ ตอนแรกคิดว่าอายุมากน่าจะเข้าใจทุกอย่างได้ง่ายขึ้น แต่..ตรงกันข้าม มันกลับสงสัยมากขึ้น อาจเป็นเพราะเราต้องหาเหตุผลต่างๆมาประกอบกับการกระทำ มันเลยทำให้ชีวิตดูวุ่นวายมากขึ้น มีใครหลายคนบอกว่า หัดขับรถยนต์ตอนเด็กๆจะเป็นไว ถูกต้องครับ เพราะตอนเด็กๆเราไม่ค่อยจะกลัวอะไร อยากทำอะไรก็ทำเลย ไม่ต้องคิดมาก มีปัญหามาว่ากันที่หลังอย่างไรก็คงไม่ผิดมากเพราะว่าเราเป็นเด็ก แต่ถ้าหัดขับตอนโต มันจะเป็นยากเพราะคิดหลายเรื่องกลัวขับรถชนเค้า กลัวรถพัง กลัว……สารพัด มันจึงยาก….ที่จะเป็น

เหมือนกับตอนนี้ผมคิดจะตัดสินใจอะไรสักอย่างเกี่ยวกับตัวเอง ผมต้องคิดแล้วคิดอีก ถ้าเป็นสมัยก่อนล่ะก็….ไม่ต้องคิดอะไรมาก…เรื่องที่มันเป็นอย่างนี้เพราะมันมีเหตุผลหลายอย่าง ซึ่งต้องนำมาคิดประกอบการตัดสินใจ แต่คิดไปคิดมามันก็เหมือนกับว่าพายเรืออยู่ในอ่าง วนไปวนมาไม่รู้จักจบสิน…ไม่รู้ใครเคยเจอแบบผมบ้างมั๊ย? เจอแล้วทำอย่างไร????? ถามว่ารู้ทุกอย่างหรือเปล่าเกี่ยวกับปัญหา….ตอบว่า..รู้ แต่ไม่รู้จะแก้อย่างไร ถ้าแก้เกี่ยวกับเนื้องานเลย บอกตรงๆว่าไม่ถอย แต่ถ้าต้องแก้เกี่ยวกับสิ่งที่มากระทบรอบข้าง บอกตรงๆว่า…ท้อ..

คงต้องปล่อยไปซักพักเวลามันคงช่วยให้อะไร ต่อมิอะไร ดีขึ้น…

ขอบคุณ…ความคิดที่เปลี่ยนไป ขอบคุณ…ทัศนะคติที่รู้จักปรับปรุง ขอบคุณ…จิตสมนึกที่คอยคิดแต่สิ่งดีๆ สักวันมันคงดีขึ้น


Responses

  1. ตอนนี้ก็เหนื่อยใจสับสนเหมือนกันค่ะ หลายสิ่งหลายอย่างที่โหมกระหน่ำเข้ามา ทำให้รู้สึกท้อแท้มากกกกกก อยากให้ทุกคนรักและหวังดีจากใจให้กันจริงๆ
    ขอเติมกำลังใจให้ค่ะ อดทน และสู้ต่อไป สู้ๆๆๆๆๆ

  2. หวังว่าวันเวลาจะทำให้บางสิ่งบางอย่างดีขึ้นกว่าเดิมนะคะ เราอาจแก้ปัญหาที่มากระทบไม่ได้ แต่อย่างน้อยเราก็รู้ว่าปัญหามันคืออะไร และคำตอบมันอยู่ที่ไหน อย่าเพิ่งท้อและหมดกำลังใจนะคะ…

  3. ผมขอเพียงการยอมรับ และเชื่อใจในการทำงานของแต่ละคนก็พอ ทุกคนมีหน้าที่รับผิดชอบ ทุกคนมีความรู้ความสามรถเฉพาะทาง อย่าก้าวก่ายกันเลย….

  4. จริงๆแล้วไม่ว่าจะวัยไหนๆ ก็มีความสับสนและวุ่นวายกันทั้งน้านแหละค้า และถ้าสับสนเรื่องการทำงานอีฉันเชื่อว่ามันมีทางออกของมันอยู่แล้ว การที่จะให้คนอื่นเขายอมรับเรานะมันไม่ยากหรอก ถ้าเรารู้จักให้เกียรติและให้ความจริงใจ คิดอย่างไรกับคำสุภาษิตที่ว่า คบบัณฑิตๆพาไปหาผล คบคนพาลๆพาไปหาผิด ตอบด้วยๆๆๆ

  5. สู้ ๆ ค้า

  6. ตายแน่ๆๆๆ

  7. ดอกไม้ก็คือดอกไม้

  8. จริงๆแล้วมันก็ไม่มีอะไรมากหรอกนะ
    แค่รู้จัก “ยอมรับ” และ”ปรับเปลี่ยน” ทุกอย่างมันก็จะดีขึ้นมาเอง
    ตอนนี้ใจเต็มร้อยแล้ว…
    ช่างมัน อะไรจะเกิดก็ต้องให้มันเกิด ห้ามไปก็เท่านั้น จริงไม๊?
    สู้โว้…ย


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

หมวดหมู่

%d bloggers like this: